Germaanse Geneeskunde (5)
Op zoek naar de kern
Conflictactieve fase
Zolang het conflict actief is, staat het lichaam in de overlevingsstand. De gebeurtenis is dan allang voorbij, maar het lichaam is actief om zich aan te passen aan de nieuwe omstandigheid. Volgens het General Adaptation Syndrome (stressmechanisme) gaat het lichaam dan ‘overcompenseren’, zodat we beter voorbereid zijn bij een volgend vergelijkbaar conflict. Dit actief zijn wordt sympaticotoon genoemd. Er zijn drie vormen van aanpassen.
- Ruimte maken door weefselafbraak (necrose, ulcus). Dit betreft de weefsels die ontstaan vanuit het ectoderm en het nieuw-mesoderm.
- Functieversterking door weefseltoename (adeno tumor). Dit betreft de weefsels die ontstaan vanuit het oud-mesoderm en het endoderm.
- Functieverlies bij organen die voortgekomen zijn uit het ectoderm.
Het lichaam ondersteunt de geest door extra biologische kracht vrij te maken, zodat het conflict gedragen en uiteindelijk opgelost kan worden. Het proces is ook een manier om voor het lichaam belastende stoffen kwijt te raken. Ook dat draagt bij aan overleving.
Wanneer iemand conflictactief is, verschuift de energiehuishouding van het lichaam. Dan wordt er veel minder energie geïnvesteerd in rust, opname, vertering en opbouw. Iemand in een intense conflictactieve toestand heeft meestal weinig of geen honger. Het lichaam heeft andere prioriteiten. De spijsvertering is nauw verbonden met de hersenen, en vooral met de centra die onze emotionele beleving aansturen. Deze samenhang tussen emotie en orgaanwerking wil zeggen dat de spijsvertering nooit losstaat van de innerlijke toestand van de mens.
De actieve fase is ook de koude fase. Men heeft het koud (koude handen), slaapt slecht (slapeloosheid) en de gedachten malen rondom het conflict. De opgebouwde conflictmassa wordt bepaald door de duur maal de intensiteit.
In de hersenen is op de specifieke plek een Hamerse Haard zichtbaar. Die is zichtbaar te maken met een CT scan. In de conflictactieve fase is de HH scherprandig schietschijfachtig.
Er is in de natuur geen goed- of kwaadaardig