Germaanse Geneeskunde (2)

Een biologisch conflict

Een biologisch conflict (BC) wordt isolatief ervaren, is zeer-acuut dramatisch en men wordt op het verkeerde been gezet. Dat wil zeggen dat men er niet op voorbereid is. Soms kan men zich het schrikmoment nog jaren later herinneren. Ook ben je volkomen op jezelf aangewezen. De hersenen slaan dit schrikmoment op.

Een biologisch conflict kun je beschouwen als een acute mismatch tussen organisme en omgeving. Daarvoor geldt ook altijd de Wet van het Systeem zoals ik deze weergeef in het model van de Leefruimte. De drie voorwaarden voor een BC beantwoorden aan de systemische wetmatigheden van plaats, handelen en interactie.

Plaats: Isolatief: je voelt je op jezelf aangewezen.
Handelen (tijd): Acuut dramatisch – alsof de tijd even stilstaat of vertraagt. Dramatisch houdt ook in dat er gevolgen zijn.
Interactie: Onverwacht – je ben niet voorbereid.
Bewust zijn: Je bewustzijn wordt ontregeld. Het conflict brengt je uit je evenwicht. Blijft het conflict actief, dan cirkelen je gedachten voortdurend rondom het conflict.

BC zijn er in soorten en gradaties. Aangezien er altijd interactie met de omgeving is, is er altijd een mogelijkheid dat er onverwachts een conflict opdoet. In veel gevallen valt het je niet op. Of je hebt het ongemerkt opgelost, waarna je bijvoorbeeld moet niezen of een ‘loopneus’ krijgt.

Van een biologisch conflict wordt ook de situatie ‘opgeslagen’. Dat wordt een spoor genoemd. Is het conflict nog niet opgelost en kom je later weer een keer op dit spoor, dan gaat er gelijk weer een alarmbel rinkelen. Dit mechanisme is de basis voor chronische aandoeningen.

Dr. Hamer noemt een Biologisch Conflict het Dirk Hamer Syndroom (DHS), naar zijn zoon Dirk. Deze kwam door een noodlottig schietincident om het leven.